Evora ... werelderfgoed:

Onderweg er naartoe spotten we een heleboel ooievaars op hun nesten.  Deze zijn bevolkt met ondertussen uit de kluiten gewassen jongen die wachten op hun eerste stap (of vleugel) in de grote vogel-wereld.  We tellen de nesten en de exemplaren al vliegend in de lucht. Heel mooi en indrukwekkend om te zien! Onze auto zit vol, dus een baby kan er echt niet meer bij grappen we! We hebben trouwens Howie al, die erg gemist wordt door onze 2 ooievaarsjongen!  Tevens springen ook de talrijke roofvogels in het oog die zwevend en vooral dreigend door de lucht zich voortbewegen.  Ik zou geen muisje in het veld willen zijn, want hun scherpe oog  is duidelijk alziend.  Zoals bij een juf (of meester), zegt Lou. Want die haalt regelmatig aan: 'Mama, jij ziet en hoort alles hé? Dat is omdat je naar de juffen-school ging.'  Ze heeft nl. al een paar keer pech gehad onderweg wanneer ze tijdens haar lessen 'on the road' iets probeerde te skippen (of onderuit te muizen van een arendsoog). Je kan maar proberen! ;-)

We bezoeken de stad Evora op één dag.  De kathedraal, de Romeinse tempel en kleine straatjes springen in het oog. Ook wel dat de stad wat in verval is en dat er redelijk wat leegstand is.  Wat het meest bij zal blijven is zeker en vast 'The Chapel op Bones' of Portugese Bottenkapel.  Deze is te betalen voor volwassenen en gratis voor kinderen.  Waarschijnlijk om de nachtmerries te compenseren die ze er van zullen hebben, lach ik.  De meer dan 5000  overblijfselen van de doden stammen uit de zestiende eeuw en werden zeer gestructureerd + in patronen aangebracht op muren en plafond,  toen waren er nl. te veel begraafplaatsen en bedachten de monniken als creatieve, maar lugubere oplossing om de doden op te graven en er kapellen mee te versieren. Het was trouwens niet enkel een praktische oplossing, maar had ook als doel om de mensen te wijzen op de kwetsbaarheid van het leven en de vergankelijkheid van de materiële wereld.  Lou is zwaar onder de indruk. Mon merkt droog op dat hij de botten en schedel van een mens maar klein vindt.  Die nacht sluipen er gelukkig geen nachtmerries in de hoofden van onze kids.

Ons hotel 'Selina' is zeer hip en trendy, vandaar misschien het contrast met de stad. ;-)  Het heeft een zwembad, er worden yogalessen aangeboden en er is een wellness.   We schrijven ons met z'n 4 in bij onze duo-baan yoga-juffen voor een yogales samen met Barbara (een Portugese vrouw), op de internationale dag van de yoga.  (toeval!) Lou blijkt kampioen in het aanslaan van de  klankschaal.  Mon vindt de mantra's het moeilijkst. Evy ontdekt dat ze geen jeugdige, lenige deerne meer is en ik ... mag uit mijn comfortzone komen als de juffen op het einde een spontaan dans-moment of challenge voorstellen.. ?!? 

De wijde omgeving van Evora ontdekken we met de auto. Wat zijn de kids blij! Eens niet stappen maar alles aanschouwen vanuit onze caddylac.  Het komt net uit, want de temperaturen beginnen hier stevig op te lopen. De menhirs en steencirkels flitsen ons terug naar de prehistorie of hoe de eerste dorpen in Portugal ontstonden.  De cirkel van Cromeleque dos Almendres werd zo'n 7.000 jaar geleden gebouwd en is daarmee een van de oudste ter wereld - zelfs 2.000 jaar ouder dan Stonehenge in het Verenigd Koninkrijk. De teletubbieheuvel is er niets tegen (of Teletuppie, hé Hilde ;) (want dat moesten we vandaag jammer genoeg missen.. juf Hilde haar pensioensfeest te Heverlee..) 's Avonds drinken we er dan ook ene op! Want na ons is het aan Hilde en Joris om welverdiend avonturen te sparen!