We lieten Sevilla achter ons, en met een hart vol mooie herinneringen en een auto vol ... tja ... spullen ... reden we de Algarve binnen. Portugal dus. Een andere taal (begrijpen we echt niets van!), andere mensen (zeer vrolijk en vriendelijk), zelf een andere tijdszone (-1). 

Salema Eco Camp is onze basis voor 10 dagen. We komen toe wanneer er een plaatselijk festivalletje in volle gang is. 'Zoek maar een plaats uit ergens op de camping...' blijkt die dag niet zo makkelijk! Als de festivalkoorts is gaan liggen, wordt het gelukkig een pak rustiger op de camping. Wat mag je je daarbij voorstellen, bij deze eco camp? Een mooie plek langs een heuvel, ruime kampeerplaatsen, een avontuurlijke speelzone, geen zwembad, een eco-shop met allemaal lokale en ecologische producten, een restaurant met menukaart waarop bij elk gerecht de voetafdruk genoteerd staat (help > keuzestress!), yogaworkshops voor volwassenen en kinderen ipv bingonamiddagen, veel hippies met surfplank en gitaar en dus ook veel lange haren in het putje van de douche (;-)), maar net als op elke camping ook: veel Nederlanders :-)! Er blijken hier enkele Nederlandse gezinnen al 5 tot 7 maanden te kamperen, terwijl ze hier in de Algarve een nieuwe woonplek aan het zoeken/renoveren zijn. Onze overburen bijvoorbeeld: wij observeren 4 mensen die al te lang veel te kort op elkaar leven, en waarbij elk half uur een bommetje ontploft bij zoon 1 of 2, waarop moeder of vader in volle kramp gaan. We begrijpen dat helemaal (voor wie het zich afvraagt; ook wij leven al lang met z'n 4 samen, en ja, dan heb je wel al eens zin in wat me-time ;-)), en wensen hen toe dat ze heel gauw kunnen verhuizen! 

We hebben hier een lekker relaxte tijd. Het strand kunnen we vanop de camping bereiken door onder een omheining te kruipen en een heuvel af te dalen, en dat doen we van zodra we zin hebben in wat verfrissing. Het schoolritme gaat wat lager, zo halverwege juni, waardoor er voor ons allemaal ook wat meer tijd is om gewoon te spelen en te chillen. Zalig dus!

Deze bijzondere momenten willen we nog graag met jullie delen:

• Lou werd 10 jaar hier op 15 juni. Waauw, wat bijzonder, zowel voor haar als voor ons! We maken er een echte Lou-dag van: ontbijt met pancakes, een uitstapje naar de minigolf (hadden we nooit eerder samen gedaan), een ijsje voor het eten, een middag chillen op het strand, extra tablettijd en samen pizza smullen. Dankjewel aan iedereen die onze toffe griet niet vergeten is!
• Mon kreeg als pré-verjaardagscadeau een snorkel (eindelijk ... dat vroeg hij al meer dan een jaar!). Als de zee niet zo koud was geweest ... maar helaas, zelf onze dapperste Ridder hield het maar een paar minuutjes vol. Gelukkig kan je ook op het droge met een snorkel spelen :-).
• We stapten een stuk van de Fishermans Trail, een prachtige maar pittige tocht langs de kustlijn van de Algarve. De route van 8km van Salema naar Burgau lukte vrij vlot, maar 't was toch wreed warm en ... zucht, puf, amai, amai ... L&M zagen de terugkeer echt niet zitten. Kwam daar toch niet als een geschenk uit de hemel plots een TukTukman voorbij ons restaurantje? Na wat onderhandelen bracht hij ons tot voorbije halverwege  voor amper 5 euro. 'T is te zeggen: hij had slechts plaats voor 3 personen dus Sarah wandelde dapper de hele tocht terug. 
• Enkele eeuwen geleden hadden we gezegd: 'we zijn aan het einde van de wereld geweest!'. Nu vertellen we jullie: 'we bezochten Cabo São Vicente' en waren onder de indruk van de kliffen en de kracht van de zee. 
• Maakt onze ochtend altijd goed: klein Teuntje van 22 maanden die telkens heel enthousiast 'buurjongen! Buurmeisje!' schreeuwt, soms gevolgd door een knuffel en neuzeneuze. Dat vinden Lou en Mon reuze. Er zijn ook nog 2 buurhonden, die gelukkig geen neuzeneuze komen doen.
• Af en toe beleven we kleine kampeerstresskes: een kapotte frigobox (met dank aan de lompe Ridder), een lekkende luchtmatras ... Het leven zoals het is op de camping. En ook nog: leve de Decathlon, ook in Portugal.